Հայաստանից Ստամբուլ պարի խումբ էր գալու հյուրախաղերի: Մի քանի օր հնչող գովազդը և պարերից ցուցադրվող հատվածները տակնուվրա էին արել հոգիս․ ես մի առանձին մղումով ուզում էի գնալ և մոտիկից տեսնել ու զգալ այդ պարերի շունչն ու ոգին: Մեր ընտանիքի անդամների՝ քրոջս և եղբորս հետ ես դեռ չէի խոսել այդ համերգի մասին, թեև վստահ էի, որ նրանք նույնպես լսել են այդ գովազդը:
Գնացել էի Վերնիսաժ՝ «բանավոր» շնորհավորելու տաղանդավոր ժամանակակցիս՝ Լևոն Ջավախյանի ծննդան օրը: Խոսեցինք արծաթավաճառության նուրբ արվեստի և արվեստի աշխատողների եթերային աշխատավարձի մասին:
Իմ մահվան օրը, կմարեն աշխարհի լույսերը բոլոր,
ՈՒ տխրությունը իր բաց թևերով կծածկի լուսատուն՝
Արևը միակ։
Մայթերն ու փողոցները դատարկով կլցվեն,
Մարդիկ իրար հետ շշուկով կխոսեն,
Կպատմեն իրար, մեռնողի մասին։
Մոտ ապագայում աշխարհաքաղաքական դինամիկայի հիմնական խնդիրը լինելու է աշխարհի բաժանումը հնարավորինս հավասարահզոր և ինքնաբավ աշխարհաքաղաքական ու տնտեսական բլոկների, որը կարող է դառնալ ժամանակավոր հավասարակշռության պայմաններից մեկը հակամարտ կողմերի միջև։